Tracisz syna po 20 minut dziennie.
Ta książka Ci go oddaje.

Powiem Ci coś, co może zaboleć.

Twój syn i tak nauczy się, kim jesteś jako ojciec. Pytanie tylko, czy z tego, co robisz — czy z tego, czego nie robisz.

Nazywam się Krzysztof. Nie jestem pedagogiem ani psychologiem — jestem ojcem. I przez kilka lat sam byłem tym tatą, który kochał syna najmocniej na świecie, harował, żeby niczego mu nie brakowało — i który powoli, wieczór po wieczorze, przestawał być obok.

Nie dlatego, że byłem złym ojcem. Dlatego, że wracałem wykończony, mówiłem sobie „pobawię się z nim w weekend" — a weekend rozchodził się na zakupy, obowiązki i ekran. Mijały miesiące. Syn przestawał pytać. I to jest ten moment, w którym ojciec cicho przegrywa — bez jednej dramatycznej sceny.

Aż pewnego wieczoru złapałem się na tym, że nie pamiętam, kiedy ostatni raz naprawdę z nim byłem. Tak powstał ten prosty system — i to o nim jest ta książka.

Nie potrzebujesz więcej czasu. Potrzebujesz systemu na 20 minut.

Relacji z dzieckiem nie budują wakacje raz w roku ani drogie prezenty. Buduje ją to, co robisz w zwykły wtorek. Dziecko nie liczy pieniędzy, które na nie wydałeś — liczy minuty, w których naprawdę byłeś obecny.

20 minut dziennie to ponad 120 godzin rocznie uważnego czasu z synem. Przez pierwsze 15 lat jego życia — blisko 1800 godzin. Żaden weekendowy wypad się do tego nie zbliży. Wygrywa regularność, nie wielkie gesty.

Problem w tym, że „postanowię się częściej bawić" nigdy nie działa. Działa system: konkretna pora dnia, gotowa zabawa na już i prosty sposób, żeby nie zerwać łańcucha. Dokładnie to dostajesz w tej książce.

Zobacz, co dzieje się po kilku tygodniach.

Najczęstsze pytania